|
De
Filipijnen,
een republiek in Zuidoost-Azie. De
archipel bestaat uit 7107 eilanden,
waarvan de grootste twee Luzon en
Mindanao zijn. Deze beide eilanden
beslaan samen zo'n tweederde van de
oppervlakte het land, dat ruim 7 maal zo
groot is als Nederland en ruim 9 maal zo
groot als Belgie.
De Filipijnen verklaarden zich op 12
juni 1898 onafhankelijk na meer dan 300
jaar Spaanse overheersing, maar werden
pas op 4 juli 1946, na bijna 50 jaar
Amerikaanse overheersing, als zodanig
erkend. De huidige president is Gloria
Macapagal-Arroyo.
De Spaanse Overheersing
De geschiedenis van de Filipijnen wordt
gekenmerkt door jarenlange overheersing
door andere volkeren. In 1521 kwam
Fern?o de Magalh?es tijdens zijn
expeditie naar de Molukken aan op de
archipel. Hij probeerde hier de lokale
bevolking te bekeren naar het
christendom, wat hem uiteindelijk
tijdens een veldslag met Lapu-Lapu op
Mactan eiland vlak bij Cebu fataal werd.
De Spaanse interesse in het gebied bleef
echter aanhouden en enkele tientallen
jaren later in 1571 werd Maynilad (het
tegenwoordige Manilla) veroverd. Hierna
werden nieuwe Spaanse troepen aangevoerd
en werd het land stap voor stap verder
veroverd. Pas na driehonderd jaar zou
hier een eind aan komen. Na een
jarenlange verzetsstrijd werden de
Spanjaarden in 1898 met hulp van de
Amerikanen uit Manilla verdreven en werd
op 12 juni 1898 de Filipijnse
onafhankelijkheid uitgeroepen door
Emilio Aguinaldo .
De
Amerikaanse overheersing
Na de Spaans-Amerikaanse Oorlog in 1898,
deed Spanje afstand van de Filipijnen,
Cuba, Guam en Puerto Rico ten gunste
 van
de Verenigde Staten voor 20 miljoen
dollar. Dit werd vastgelegd in het
Verdrag van Parijs uit 1898. Na de
onafhankelijkheidsverklaring viel de
Verenigde Staten het land binnen.
Officieel eindigde de
Filipijns-Amerikaanse Oorlog in 1901,
maar sporadisch werd nog gevochten tot
1913. Tot 1935 waren de Filipijnen een
territorium van de VS zonder al teveel
zelfbestuur, nadien werd de status
gewijzigd in een U.S. Commonwealth.
Hierdoor kon het land een lid zonder
stemrecht naar het Amerikaanse Congres
sturen zoals dat nu nog gebeurt door
Washington D.C., Guam, Puerto Rico en de
Amerikaanse Maagdeneilanden.
De onafhankelijkheid
Sinds de formele onafhankelijkheid in
1946 heeft het land te maken met
economische en politieke instabiliteit.
Daarnaast zijn in het land diverse
rebellengroeperingen en
afscheidingsbewegingen actief. Van 1972
tot 1986 werd het land als een dictatuur
geleid door president Ferdinand Marcos
met steun van de Amerikaanse regering.
Na het gedwongen aftreden van Marcos
keerde de democratie weer terug in de
Filipijnen. Het land had in die tijd
echter te maken met een enorme nationale
schuld, grootschalige corruptie bij de
overheid en communistische en
islamitische afscheidingsbewegingen. Pas
onder president Fidel Ramos kwam de
economie van de Filipijnen in de lift.
De financi?le crisis in Azi? bracht dit
proces echter weer tot stilstand. De
regeringen van de opvolgers van Ramos,
Joseph Estrada en de huidige president
Gloria Macapagal-Arroyo werden
geteisterd door schandalen en
beschuldigingen van corruptie.
Staatsinrichting
De Filipijnen zijn een presidentiele
republiek. De president is zowel
staatshoofd als hoofd van de regering.
Daarnaast is de Filipijnse president de
opperbevelhebber van alle
legeronderdelen. De president wordt voor
een termijn van 6 jaar gekozen.
De top van de juridische macht wordt
gevormd door het Filipijnse
hooggerechtshof. De 14 rechters en 1
opperrechter worden allen gekozen door
de president.
De archipel, bestaat uit 7107 eilanden.
De totale omvang van de Filipijnen is
300.000 km. Hiervan is 298.200 km land
en 1800 km water. Dit betekent dat de
Filipijnen ruim 7x zo groot is als
Nederland is en ruim 9x zo groot als
Belgie. De hoofdstad Manilla ligt op het
grootste eiland Luzon en beslaat
inclusief de omringende steden en
gemeenten een oppervlakte van 636 km
Van de 7107 eilanden hebben er 3144 een
naam en zijn er ongeveer 1000 bewoond.
De twee grootste eilanden Luzon (104.688
km) en Mindanao (94.630 km) beslaan
samen ongeveer tweederde van de totale
oppervlakte. De grootste eilanden hierna
zijn: Samar (13.080 km), Negros (12.710
km), Palawan (11.785 km), Panay (11.515
km), Mindoro (9735 km), Leyte (7214 km),
Cebu (4422 km), Bohol (3269 km).
De Filipijnen hebben geen enkele
landgrens met buurlanden. De
dichtstbijzijnde buurlanden zijn Vietnam
in het westen, Taiwan in het noorden,
Maleisie en Indonesie in het zuiden en
China in het noordwesten. De kustlijn
wordt geschat op ongeveer 34.500
kilometer. Veel van de eilanden zijn
bergachtig met een smalle strook
laagvlakte aan de kust. Het hoogste punt
is de vulkaan Mount Apo (2954 meter). De
langste rivier van het land is de Rio
Grande de Cagayan: ca 350 kilometer.
Bestuurlijke indeling
Een provincie is in de Filipijnen de
belangrijkste lokale overheid. Het land
is onderverdeeld in 81 provincies die
voor bestuurlijk gemak in 17 regio's
zijn gegroepeerd. Provincies zijn weer
onderverdeeld in steden en gemeenten,
waarvan er respectievelijk 118 en 1510
zijn. Deze steden en gemeenten bestaan
op hun beurt weer uit barangays. In de
Filipijnen zijn 41.994 barangays.
Klimaat
 De
Filipijnen hebben een tropisch klimaat,
dat wordt gekarakteriseerd door hoge
temperaturen, een hoge luchtvochtigheid
en overvloedige regenval. Van maart tot
en met mei is het in veel delen van de
Filipijnen erg warm. Daarna valt van mei
tot oktober in grote delen van het land
veel regen als gevolg van de moesson.
Van december tot en met februari is het
op veel plekken juist droger en koeler.
De gemiddelde temperatuur in de
Filipijnen op zeeniveau is zo'n 27
graden Celsius. In grotere hoogten is de
gemiddelde temperatuur echter lager. De
gemiddelde hoeveelheid neerslag is erg
afhankelijk van de locatie. De
gemiddelde jaarlijkse neerslag varieert
van 1000 millimeter tot 5000 millimeter.
Per jaar worden de Filipijnen door
gemiddeld zo'n negen tyfoons getroffen.
De gevolgen van dergelijke tyfoons zijn
vaak groot, als gevolg van de enorme
windsnelheden en regenval in korte tijd.
Economie
Direct na de Tweede Wereldoorlog waren
de Filipijnen een van de rijkste landen
van de regio. In de loop der jaren is
het land echter afgezakt naar de
categorie arme landen. De economische
groei direct na de Tweede Wereldoorlog
was snel, mede als gevolg van de
Amerikaanse investeringen in het land.
Deze groei daalde echter in de loop der
tijd. Tijdens een ernstige recessie in
1984 en 1985 kromp de economie meer dan
10%. De politieke instabiliteit tijdens
de Aquino regering zorgde ervoor dat het
economisch minder goed ging. Als gevolg
van diverse maatregelen van president
Ramos ten behoeve van economische groei
werd deze negatieve trend tijdens de
jaren negentig omgebogen in positieve
zin. De economische crisis in
Zuidoost-Azi? in 1997 sloeg echter ook
de Filipijnen niet over en de groei
sloeg om van 5% in 1997 tot -0.5% in
1998. President Estrada heeft na Ramos
geprobeerd diens hervormingsbeleid door
te zetten hetgeen gefrustreerd werd door
zijn afzetting. Ook de huidige regering
onder leiding van president Gloria
Macapagal-Arroyo doet er alles aan om de
economie snel te laten groeien. Dit
resulteerde in 2004 in een groei van 6%.
De Filipijnse economie is van oudsher
een agrarische economie, maar
tegenwoordig zijn andere belangrijke
pijlers van de economie, de mijnbouw, de
industrie en de dienstensector. De
voornaamste handelspartners van de
Filipijnen zijn de Verenigde Staten,
Japan, Hongkong, Taiwan, Maleisi?,
Singapore, China, Zuid-Korea, Thailand
en Duitsland.
Aan het begin van de 20e eeuw telden de
Filipijnen iets meer dan zeven miljoen
inwoners. Inmiddels is dat aantal naar
schatting opgelopen tot meer dan 90
miljoen. Daarmee staat het land op de
twaalfde plek op de lijst van landen met
meeste inwoners. Ongeveer tweederde van
de totale bevolking woont op de twee
grootste eilanden Luzon en Mindanao. De
metropool Manilla op het grootste eiland
Luzon is de op 10 na dichtstbevolkste
metropool van de wereld.
Een duidelijke teken van de langdurige
Spaanse aanwezigheid is het grote
percentage katholieken in de Filipijnen.
Zo'n 83 procent van de bevolking is
Rooms-Katholiek. Nog eens 3 procent
maakt deel uit van een afsplitsing van
de Rooms-Katholieke Kerk, de
onafhankelijke Oud-Katholieke
Independent Church of the Philippines.
Moslims vormen zo'n 5 procent van de
bevolking. Zij wonen voornamelijk op het
zuidelijke eiland Mindanao en de Sulu-eilanden.
Protestanten vormen tenslotte zo'n 6
procent van de bevolking. De
protestantse gemeenschappen zijn
ontstaan door het werk van Amerikaanse
zendelingen in het begin van deze eeuw.
De overige 3 procent van de bevolking is
boeddhistisch (met name de Chinese
minderheid) of niet-gelovig.
Op Mindanao en de Sulu-eilanden wordt
regelmatig strijd geleverd tussen het
Filipijnse leger en moslimseparatisten.
Vanwege de sterke katholieke
aanwezigheid is de Filipijnse politiek
sterk pro-life; dit komt tot uitdrukking
in verboden op abortusklinieken. In de
meeste klinieken, scholen en
ziekenhuizen geldt bovendien een verbod
op condooms.
Cultuur
De Filipijnse cultuur is in hoge mate
beinvloed door de Spanjaarden, Mexicanen,
Chinezen, Amerikanen, Arabieren en
Maleisi?rs.
Meer dan 300 jaar Spaanse overheersing
heeft voor veel blijvende invloeden
gezorgd vanuit de Mexicaanse en Spaanse
cultuur. Deze invloeden zijn het meest
zichtbaar in gebruiken en rituelen
gerelateerd aan de Katholieke kerk en
dan met name de religieuze festivals.
Elk jaar worden in de Filipijnen
omvangrijke festiviteiten georganiseerd,
die bekend staan als Barrio Fiestas en
waarmee de beschermheilige van de plaats,
het dorp of de regio wordt ge?erd. Een
festival wordt gevierd met kerkelijke
ceremonies, straatparades, vuurwerk,
schoonheids- en danswedstrijden en
hanengevechten. Voorbeelden van grote
festivals zijn het Ati-Atihan festival
in Kalibo en het Sinulog in Cebu.
De Chinese invloeden in de Filipijnse
cultuur uiten zich voornamelijk op het
gebied van de Filipijnse keuken, die in
grote mate door de Chinese keuken
be?nvloed is. Voorbeelden zijn de
noodles (die lokaal bekend staan als
mami) en diverse vleesgerechten.
Daarnaast uit de Chinese invloed zich in
taal. Reeds in de vroege tiende eeuw
circuleerden in China boeken die de
levensstijl en handelspraktijken van de
vroege Filipino's beschreven. Een van
deze boeken was de Tai Pin Hwan Yu Gi
(Het vredevolle universum) ca. 984. Een
belangrijke bijdrage van de Chinese
immigranten in de Filipijnen was de
publicatie van de Doctrina Chistiana in
1593.
De Amerikaanse culturele invloed in de
Filipijnen is erg opvallend. Een goed
voorbeeld is het wijdverspreide gebruik
en de beheersing van de Engelse taal.
Een ander voorbeeld is het enthousiasme
voor sport in de Filipijnen. De meeste
populaire sport van de Filipijnen is een
typisch Amerikaanse sport: basketbal.
Andere populaire sporten zijn onder
andere boxen, zwemmen en Oosterse
vechtsporten. Net als de Amerikanen
hebben Filipino's bovendien een voorkeur
voor fastfood, wat zich uit in de
aanwezigheid van vele Amerikaanse ketens
zoals McDonald's, Pizza Hut, Burger King
en KFC. Daarnaast bestaan er ook nog
diverse lokale fastfoodketens zoals
Jollibee, Greenwich Pizza, Chowking en
Max's Fried Chicken. Filipino's
luisteren graag naar de laatste
Amerikaanse en Britse muziek, kijken
Amerikaanse films en aanbidden
Amerikaanse acteurs en actrices uit
Hollywood. Een ander goed voorbeeld zijn
de Shopping Malls in de grote steden van
de Filipijnen, die naar Amerikaans
voorbeeld zijn gebouwd en behoren tot de
grootste ter wereld.
Ondanks al deze buitenlandse invloeden,
blijft de Filipijnse cultuur uniek. Een
goed voorbeeld hiervan is de jeepney,
een opgepoetst relikwie uit de Tweede
Wereldoorlog dat tot in de verste
uithoeken van het land dienst doet als
openbaar vervoersmiddel. Filipino's
houden hun nationale helden in ere. Jos?
Rizal is de meeste ge?erde onder hen.
Hij was een visionair, wiens geschriften
zorgden een gevoel van nationale eenheid
en bewustzijn. Andere nationale helden
zijn Andr?s Bonifacio, oprichter van de
vrijheidsbeweging Katipunan en Ninoy
Aquino, de oppositieleider tegen het
bewind van Ferdinand Marcos, die een
soort martelaar werd nadat hij door de
laatste vermoord werd. |
