Mekong Rivier en Delta

De Mekong is een rivier in Zuidoost-Azie. De rivier is 4909 kilometer lang en wordt beschouwd als een van de belangrijkste rivieren in Azie.

De Mekong ontspringt in het Tanglhagebergte in China en mondt met een delta (Mekong-delta) uit in de Zuid-Chinese Zee.

De rivier kent sterk wisselende waterstanden. Het Tonle Sap meer, waarmee de Mekong door de Tonle Sap rivier verbonden is, heeft een belangrijke regulerende functie.

De Mekong Katvis is een vis die leeft in de rivier Mekong in Zuidoost-Azië. De rivier stroomt door China, Myanmar, Laos, Thailand, Cambodja en Vietnam. Deze katvis kunn je herkennen aan zijn gebrek aan tanden. Het dier krijgt wel tanden, maar die vallen na de eerste 2 levensjaren al uit.
Overbevissing en de slechte kwaliteit van het water zijn de belangrijkste redenen waardoor de Mekong katvis met uitsterven bedreigd wordt. Hoewel het niet duidelijk is hoeveel exemplaren in het wild leven, wordt vermoed dat hun aantal de voorbije veertien jaar met 80 procent is afgenomen. Hoewel vissen in het wild verboden is in Laos, Cambodja en Thailand, houden vissers er zich niet aan de wet. In 2006 beloofden ze wel de katvis met rust te laten.
Met een lengte van ongeveer drie meter groeien katvissen ontzettend snel. Na zes jaar wegen ze al 150 tot 200 kilo.

In de boven- en middenloop is de rivier gedeeltelijk bevaarbaar, in de benedenloop is de rivier bevaarbaar tot Luang Prabang in Laos.

De Khone-watervallen zijn van belang voor energiewinning; de delta is zeer vruchtbaar voor de rijstbouw.
 

Mekong-Delta

De Mekong-delta is in het zuidwesten van Vietnam waar de rivier Mekong met een net van zijtakken in de Zuid-Chinese Zee uitmondt. De delta breidt zich jaarlijk uit met ongeveer 80 meter en omvat nu een oppervlakte van 39.000 km².
 

De waarheid over de wondervis uit het vriesvak.
Misschien hebt u hem al gezien en zelfs gekocht uit het vriesvak van uw supermarkt of vishandel: de exotische pangasius. Het lijkt op het eerste gezicht een goeie keuze. Want op grote schaal gekweekt in Azië, ergo een ethisch verantwoord alternatief voor het eten van gevangen, bedreigde soorten. Zo simpel is het echter niet.
Waterkwaliteit is niet echt een punt en je kan heel veel vissen in heel weinig water kweken. De norm is zowat 150 stuks in een drijvende kooi van een kubieke meter, en een stuk of tachtig per vierkante meter in een kunstmatige vijver.
De Mekong is één van de zwaarst vervuilde rivieren ter wereld. De hoeveelheid arseen in de stroom ligt tot acht keer hoger dan wat de Wereldgezonheidsorganisatie als veilig acht. In het grondwater is de concentratie zelfs twintig keer hoger dan veilig. Het gif komt onder meer van een quasi ongecontroleerd gebruik van pesticiden.
Vrouwelijke pangasius groeit opmerkelijk sneller en legt sneller en meer eieren wanneer ingespoten met een hormonenextract dat een Chinese firma produceert uit gedehydrateerde urine van zwangere vrouwen.

Er is ook een soort feodaal systeem ontstaan langs de oevers van de Mekong, waarbij een arme viskweker het vissenvoer "in bruikleen" geleverd wordt. De leverancier van het voer neemt na 180 dagen de vissen af tegen een vergoeding die per persoon neerkomt op ongeveer de armoedegrens.
Een keer verwerkt, krijgt de pangasiusfilet een injectie met een pentanatriumtrifosfaatoplossing. Die bedraagt tussen 10 en 20 procent van het gewicht van de filet. De filet wordt daardoor zwaarder (en brengt meer op) plus zorgt dat hij langer bewaard kan worden. De kweek van pangasius heeft sterk bijgedragen tot het verdwijnen van de populatie van irrawaddydolfijnen (orcaella brevirostris) in de Mekong. Er zouden er nog hooguit een vijftigtal zijn.
Pangasius is een Vietnamees succesverhaal. 90 procent van alle pangasius wordt gekweekt in de Mekong-rivierdelta. Het gaat eigenlijk om twee soorten katvis: tra (pangasianodon hypophthalmus) en basa (pangasius bocourti). In 1995 bedroeg de 'oogst' 10.000 ton, in 2008 was het al meer dan 1,1 miljoen ton. Die groei is marktgedreven. Pangasius wordt nu uitgevoerd naar 130 landen, bijna allemaal in de vorm van witte filets. 80 procent van de export ging naar de VS, maar dat is de jongste jaren veranderd, en nu is Europa met 35 procent de grootste afnemer, en hangen de States aan het staartje met amper 4 procent.
Het succes van pangasius heeft de vis onder meer te danken aan een fysiologisch kenmerk. Door z'n unieke zwemblaas kan de soort direct zuurstof halen uit de lucht. Dat betekent dat kwekers niet te veel moeten wakker liggen van het zuurstofgehalte van het water. Lees: waterkwaliteit is niet echt een punt en je kan heel veel vissen in heel weinig water kweken. De norm is zowat 150 stuks in een drijvende kooi van een kubieke meter, en een stuk of tachtig per vierkante meter in een kunstmatige vijver.
De Mekong is één van de zwaarst vervuilde rivieren ter wereld. De hoeveelheid arseen in de stroom ligt tot acht keer hoger dan wat de Wereldgezonheidsorganisatie als veilig acht. In het grondwater is de concentratie zelfs twintig keer hoger dan veilig. Het gif komt onder meer van een quasi ongecontroleerd gebruik van pesticiden. De impact is nog niet duidelijk: de effecten van chronische arseenvergiftiging zijn vaak pas na tien jaar te zien. Daarnaast munt de Mekong uit door de prominente aanwezigheid van kankerverwekkende PCB's, DDT's, CHL's, HCH's en HCB's.
Uw pangasiusfilet leeft niet alleen in dat water; het wordt ook gebruikt om hem in te vriezen. Dat is niet alles. De sjiekste zelfstandingen in de regio zijn de handelsreizigers die met een koffer vol geneesmiddelen tegen parasieten in de vis, pre- en antibiotica en nog van dat fraais aankloppen bij de viskweker. In het assortiment ook steevast trifluralin, dat met recht en rede in Europa verboden is. Het pesticide excelleert in zowat alles wat u niet in de buurt van vis voor consumptie wil: persistent in de bodem en niet gemakkelijk biologisch afbreekbaar en een hoog potentieel voor bioaccumulatie, met name in waterorganismen. De viskwekers vinden het echter een doeltreffend middel tegen ongewilde plantengroei in hun vijvers.
Een ander middeltje dat gretig wordt afgenomen: vrouwelijke pangasius groeit opmerkelijk sneller en legt sneller en meer eieren wanneer ingespoten met een hormonenextract dat een Chinese firma produceert uit gedehydrateerde urine van zwangere vrouwen.
De pangasius krijgt korrel als eten. Daarin onder meer vismeel (dat komt uit Zuid-Amerika, waar 90 procent van de ansjovisvangst verwerkt wordt tot beestenvoeder, maar dat is een ander verhaal), eiwitten van plantaardige oorsprong zoals soya, maar ook eiwitten van dierlijke oorsprong en nogal wat pluimen van kippen en andere bijproducten van gevogelte. Dat laatste kan het risico met zich meebrengen dat het in die regio gangbare vogelgriepvirus ook in de vissector terecht komt.
Een keer verwerkt, krijgt de pangasiusfilet een injectie met een pentanatriumtrifosfaatoplossing. Die bedraagt tussen 10 en 20 procent van het gewicht van de filet. De filet wordt daardoor zwaarder (en brengt meer op) plus zorgt dat hij langer bewaard kan worden.

Niet dat het de viskwekers echt rijk maakt allemaal. Een maximum maandinkomen van 50 Amerikaanse dollar is gewoon. Er is ook een soort feodaal systeem ontstaan langs de oevers van de Mekong, waarbij een arme viskweker het vissenvoer "in bruikleen" geleverd wordt. De leverancier van het voer neemt na 180 dagen de vissen af tegen een vergoeding die per persoon neerkomt op ongeveer de armoedegrens.
De kweek van pangasius heeft sterk bijgedragen tot het verdwijnen van de populatie van irrawaddydolfijnen (orcaella brevirostris) in de Mekong. Er zouden er nog hooguit een vijftigtal zijn. De dolfijnen zijn bijna allemaal gestorven als gevolg van een bacteriële infectie, waarschijnlijk afkomstig door aanraking met kweekkooien. Die ziekte is op zich niet dodelijk, behalve wanneer het immuunstelsel van de dieren is aangetast. Bij de autopsie troffen onderzoekers toxische niveaus van pesticiden (vooral DDT) en PCB's aan.
Tilapia is oorspronkelijk Afrikaans, maar nu wordt hij voornamelijk in Zuid-China, Indonesië en Bangladesh gekweekt. De export gaat grotendeels richting Amerika, maar ook in Europese supermarkten duikt de vis op. Het grootse probleem met tilapia zijn hormonen. Alleen de mannetjes van de soort zijn bruikbaar om verwerkt te worden. Dus worden van de vrouwtjes op jonge leeftijd mannetjes gemaakt. Dat kan door het toedienen van grote dosissen testosteron. Te veel testosteron kan onder meer leiden tot borstkanker.  Tilapia wordt ook wel "strontmond" genoemd door z'n kwekers. De vis is de kampioen in het eten van zijn eigen uitwerspelen; hij consumeert tot zes keer meer uitwerpselen dan dat hij er zelf produceert.

Waar aan te denken:

paspoort
bijschrijving kinderen in paspoort
geldig visum in paspoort
kopie van reisgegevens
extra pasfoto’s
Mail jezelf een scan van alle documenten
reis- en ziektekostenverzekering met polisnummer
alarmnummers van verzekeringsmaatschappijen
(munt)geld in vreemde valuta
betaalpas (pinpas)
creditcard (met pincode)
travellercheques
telefoonnummers om betaalpas of creditcard te blokkeren
nummers van travellercheques
bloedgroepkaart
geneesmiddelenpaspoort
reisapotheek
malariatabletten
muskietennet
zonnebrand
condooms
zonnebril met uv-glazen
(internationaal) rijbewijs www.anwb.nl

Het thuisfront
kopie reisgegevens
contactgegevens van hotel
kopie reis-, en ziektekostenverzekering
met polisnummer en contactgegevens verzekeraar
kopie paspoort, visum, bewijs van
inentingen, (internationaal) rijbewijs
bankpas en creditcard
vluchtnummers luchtvaartmaatschappij
telefoonkaart of adapter voor het vakantieland
telefoonnummers familie en vrienden in Nederland

Ruim 1.000 nieuwe diersoorten ontdekt.

Ruim 1.000 nieuwe diersoorten ontdekt.

De internationale natuurbehoudsorganisatie WWF zegt dat er de voorbije tien jaar meer dan duizend nieuwe diersoorten zijn ontdekt in de Mekong-regio, in Zuid-Oost-Azië. Het gaat onder meer om 22 soorten slangen, waaronder een fluogroene adder (Trimeresurus gumprechti).

In Thailand werd de roze 'draakduizendpoot' (Desmoxytes purpurosea) ontdekt, in Cambodja een groene boomkikker (Chiromantis samkosensis).

In Laos dook een rotsrat op (Laonastes aenigmamus) die vermoedelijk de enige overlever is van een groep knaagdieren die 11 miljoen jaar geleden grotendeels uitgeroeid werd.

Ook in Laos dook het voorbije decennium de Heteropoda dagmarae op, een agressieve spin met een 'spanwijdte' van meer dan 30 centimeter.

Giant catvis uit de Mekong rivier
 

Paperback | 352 Pagina's |
ISBN10: 9038890133 | ISBN13: 9789038890135

Beschrijving: In de ban van de Mekong verkent Sjon Hauser vanuit zijn woonplaats Chiang Mai, Thailand gedurende ruim een jaar deze grootste en meest imposante rivier van Zuidoost-Azië. Nu eens gaat de reis op een scooter langs de oevers, dan weer zakt hij de rivier af in een vrachtschuit of hydrofoil. In bergdorpjes in het Thaise deel van de Gouden Driehoek woont hij een schommelfestival en de opiumoogst bij, tijdens het nieuwjaar in Luang Prabang (Laos) constateert hij dat het boeddhisme er dertig jaar Pathet Lao met glans heeft overleefd. In Noordoost-Thailand verdiept hij zich in het hardnekkige geloof dat naga's reusachtige serpenten met bovennatuurlijke eigenschappen de rivier bevolken. En in Cambodja voert de Mekong hem naar de wieg van Pol Pot en de beruchte Killing Fields. Of het nu het smakelijk verorberen van gefrituurde vogelspin betreft, of Hausers bezinning op zijn vroegere deelname aan demonstraties tegen de Vietnamoorlog: niemand anders weet de lezer op zo'n persoonlijke en indringende wijze mee te nemen naar de streek die hem lief is, maar soms ook onaangenaam kan verrassen.

De Mekong in Vietnam

Linkpartners: